முருகா முத்தமிழ்க் குமரா !

மண்ணும் வியக்க நின்றவனே  

மதுரத்  தமிழின் நாயகனே !

எண்ணும் பொழுதினில் வந்திங்கே

ஏற்றம் தந்து அருளாயோ !

கண்ணும் உன்றன் கழல்தேடிக்

காத்துக் கிடக்குது காவலனே!

விண்ணும் அதிர வந்தேதான்

விரும்பும் வரத்தைத் தந்தருள்வாய் 

பண்ணில் நிறைந்த படரொளியே

பாடும்  குயிலெனைப் பாடவைப்பாய்

கண்ணில் உன்றன் நினைவேந்திக் 

கவிதை மழைநீ பொழிய வைப்பாய் 

நண்ணும் துயரை நறுக்கியொரு

நாட்டம் அருள்வாய் நாளுமிங்கே

கண்ணும் கருத்தும் ஆனவனே

கருணைக் கடலே தேனமுதே !

செக்கச் சிவந்த மேனிதனில்

சேர்த்து முடிப்பேன் சந்தனத்தை

சொக்க  வைக்கும் சுந்தரனே

சோலை வனத்தின் நாயகனே!

பக்கம் வந்தால் போதுமிங்கே

பாமழை பொழியும் தன்னாலே

மிக்க நலன் தரும் பார்வையினால்

மீட்டுக யாழென என் மனதை ....

முன் நின்று காப்பவனே !

மனமென்னும் மாளிகையில் மரத்துக் கிடக்கும்
மனிதநேயம் இப்போதே விழிக்க வேண்டும் !
இனபேதம் மதபேதம் பார்த்தே நாளும்
இன்னலுறும் நிலையிங்கே மறைய  வேண்டும் !

தினந்தோறும் நற்கருமம் நிகழ வாழ்வில்
தீமைகளை இவ்வுலகம் எதிர்க்க  வேண்டும் !
வனவிலங்கு போல்வாழும் வாழ்வின் கொடுமை
வருங்கால சந்ததிக்கும் புரிய வேண்டும் !

வருவாயைக் காரணமாய் வாழ்வில் கொண்டு
வகுத்த நீதி  அத்தனையும் முடங்க வேண்டும் !
பெரும் சேதம் விளைவிக்கும் துர்புத்தி
பெருமான உனதருளால் ஒழிய வேண்டும் !

அரும்பாடு பட்டு உய்யும் எங்கள் வாழ்வு
அன்பாலே எந்நாளும் தழைக்க வேண்டும் !
விரும்பாத எச்செயலும்  தீண்டா வண்ணம்
விடையேறி வந்தெம்மைக் காக்க வேண்டும் !

பிடிவாத குணம் மண்ணில் மறைய வேண்டும்
பிறர் வாழ வாழ்த்தும் எண்ணம் நிறைய வேண்டும் !
அடியோடு வெறுப்புணர்வு அகல வேண்டும்
அழகான சிந்தனைகள் பெருக வேண்டும் !

இளகாத மனமெங்கும்  இளக வேண்டும்
இரக்க குணம் அனைவருள்ளும் சிறக்க வேண்டும் !
தளராத நம்பிக்கையைத் தந்தருள வா
தர்மத்தின் திருவுருவே தரணி தனிலே !

சரஸ்வதி தாயே போற்றி போற்றி ..

அன்னை சரஸ்வதி தாயே போற்றி 
அறிவின் நுதலே  அழகே போற்றி 
பொன்னில் வடித்த சிலையே போற்றி 
பொறுமை காக்கும் கலையே போற்றி 

இன்னமுத மொழியே போற்றி 
இருளைப் போக்கும் ஒளியே போற்றி 
விண்ணவரும் தொழும் தேவி போற்றி 
வெண்டாமரை தாங்கும் மலரே போற்றி

பண்ணில் நிறைந்த பதமே போற்றி
பயிலும் நாவின் அசைவே போற்றி 
கண்ணின் மணியே கருத்தே போற்றி 
கருணைக் கடலே அமுதே போற்றி 

கற்றவரும் தொழும் தேவி போற்றி 
கல்லாதவர்கும் அருள் நீ போற்றி 
உற்ற துணை நீ உணர்வே போற்றி 
உயிராம் மெய்ஞாதின் வழி நீ போற்றி 

வற்றாத கல்விக் கடலே போற்றி 
வறுமையைப் போக்கும் வாழ்வே போற்றி 
சிற்றின்பம் தவிர்க்கும் சிறப்பே போற்றி 
பேரின்பம் அருளும்  பெருமையே போற்றி 

நற் தவம் ஏற்கும் நலனே போற்றி 
நவராத்திரியின் நாயகி  போற்றி 
அற்புத நிலையே அம்மையே போற்றி 
அரும் பெரும் பாக்களின் அழகே போற்றி 

புத்தகத்துள்ளுறை மாதே போற்றி 
பூவின் மணமே புலனே போற்றி 
சித்தம் மகிழும் நினைவே போற்றி 
சிந்தும் இன்னிசை மழையே போற்றி 

வித்தைகள் கற்றிட வந்தருள்வாய் போற்றி
விரும்பும் செல்வம் தந்தருள்வாய் போற்றி 
கற்றதை நாளும் காத்தருள்வாய் போற்றி 
கலைவாணித் தெய்வமே போற்றி போற்றி ......

                                                         

அன்பு உள்ளங்கள் அனைவருக்கும் அம்பாளடியாளின் சரஸ்வதி பூஜை நல் வாழ்த்துக்கள் ..........
                                                       

சகல சௌபாக்கியங்களும் அருள்பவளே !

நாடும் மக்களும் நலன் பெறவே சுகம்
தேடும் விழிகளைக் காத்தருள்வாய்
பீடும் பெருக்கிப் புவி மேலே எந்நாளும்
கூடும் மகிழக் குடி புகுவாய் !

வாடும் உலகின் வாட்டம் தீர்பவளே!
காடும் சிறக்கக் கைகொடுப்பாய் விழி
மூடும் போதும் உன்னாமம்
சூடும் மனத்தில் சுடர்ந்திடுவாய் !

பாடும் குயிகளும்  பாடி மகிழ்ந்தட
பாட்டாய் என்றும் நீ வருவாய்
ஓடும் நதிகளும் உன்பேர் சொல்லிட
ஓங்கும் நல்வளம் தந்தருள்வாய் .!

ஆடும் அசையும் உயிர்களெல்லாம்
ஆடிப் பாடி மகிழ்ந்திடவே எந்நாளும்
போடும் தாளம் தப்பாமல்- புவிமேல்
புலரும் புன்மையைப் புடைத்தெறிவாய் !

ஈடு இணைகள் அற்றவளே 
இனிக்கும் தேனாய் நிற்பவளே 
மேடு பள்ளம் அறிந்திங்கே 
மேன்மையுறவும் செய்திடுவாய் !

கேடு வந்து விளையாமல் 
கேட்கும் வரத்தைத் தந்தருள்வாய் 
வீடும் சிறக்க வந்தவளே! 
வீசுக  தென்றலாய் எம்முள்ளே ..

                                                   

                                           

அருளும் நீயே பொருளும் நீயே

அருளும் நீயே பொருளும் நீயே
        ஆதி அந்தம் அனைத்தும் நீயே !
வெருளும் மனத்தின் சக்தி  நீயே
   வேண்டும் வரத்தை அளிக்கும் தாயே!
உருளும்   உலகில் உனையே நினைத்தேன்
    ஊனுட லிலும் அதையே தரித்தேன்
இருளைப் போக்க  வருவாய் தாயே
    என்றும் நல்லருள் தருவாய் தாயே ...

துணிவைத்    தந்து காக்கும் சக்தியே 
   துணையாய் என்றும் விளங்கும் சக்தியே 
பணிவை  எம்முள் வளர்க்கும் சக்தியே 
   பாசம்   நிறைய வைத்த சக்தியே 
அணியும் உடையும் நீதானே என்றும்
   அன்பாய் மானம் காப்பவளே! துயர்
தணியும் வரையும் வந்த ருள்வாய்
     தூய  சக்தியே துணை நீயே !

முக்கனிச் சாற்றை ஏந்தி வந்தோம்
    மூத்தவள் உனக்கே படைத்து நின்றோம்
எக்கனிச் சாற்றையும் மிஞ்சிடும் சுவையே
    ஏழை எம் மனத்தினில்  குடிபுகுவாய்
துக்கனி வாரணி நீயம்மா எமக்கு !
    தோணியும் ஏணியும் நீயம்மா !
பக்க விளைவினைத் தடுத்தருள்வாய் -செல்லும்
    பாதையில் ஒளியாய் நின்றருள்வாய்

ஓம்சக்தி ஓம்சக்தி ஓம்சக்தியே
   உயிர் களைக்காக்கும் மகாசக்தியே
நாம் சக்தி  பெற்றிட வந்தருள்வாய்
   நல்லதைக் கெட்டதைச் சொல்லிடுவாய்
காம்புகள் பூக்களைத் தாங்கிடலாம்
   கதிரவன் துணையென நின்றிடலாம்
வேம்புகள் நச்சினைப் போக்கிடலாம்
    வேதமே உனையிவை வென்றிடுமோ !
 

வெண்கொற்றக் குடையின் கீழே

வெண்கொற்றக் குடையின் கீழே
    வீற்றி  ருக்கும் பெருமானே
பெண்பட்ட பாட்டை அறிந்தும்
    பேசா திங்கே இருப்பாயோ !
புண்பட்ட மனத்தின் வலியைப்
     புறம் தள்ளி வணங்குகின்றோம் 
கண்பட்டுப் போன குடியைக்
     காத்தருள வர வேண்டும்...

மான் என்றே துரத்திப் பிடிப்பார்
  மயில் என்றே ஆட்டிவிப்பார் !
ஏன் என்று வினவா திருந்தால் 
  எந் நாளும் துயரைக் கொடுப்பார் !
நான் என்ற அகந்தை யுடையோர் 
  நலன் குன்றிப் போக அருள்வீர்
வான் சிந்தும் மழையின் ஆற்றல்
  வற்றாது காக்கும் இறைவா !..

பெண்ணுக்குச் சம உரிமைதனை 
  போற்றும்  வகையில் தந்தவனே!
விண்ணுக்கும் வேந்தே ஒளியே
  வெண்தாமரை மலரே கனியே !
மண்ணுக்குள் விழைந்த பொருளே
   மாவிளக்கே எங்கள் தோரணமே
கண்ணுக்குள் எம்மை வைத்துக்
  காத்தருள    வர வேண்டும் !..........

                                           

   
 

தூது வரும் வேளையிலா துவண்டு கிடப்போம்

தூது வரும் வேளையிலா துவண்டு கிடப்போம்
 துய்ய நின் பாதத்தைத் தொழுது ஜெயிப்போம் !
சூது  கவ்வும் இடத்திலெல்லாம் தோன்றும் சக்தியே
  சித்த மெல்லாம் உன் நாமம் பத்தி எரிகவே !
சாது எங்கள்  மனத்தினிலே வீரம் பொங்கவே
  சக்தி கொடு எந்நாளும்  வெற்றி கிட்டவே!
காது குளிர அழைக்கின்றோம்  தேவி துர்க்கையே
   கருணையோடு களமிறங்கி காத்தருள்கவே !

பஞ்சமியில் படை திரட்டி வந்த துஷ்டரை
    பரலோகம் அனுப்ப வல்ல சக்தி நீயடி !
தஞ்சமென்று நின் பாதம் தொழுது நிற்கின்றோம்
    தாயே          வா தர்மத்தைக் காத்து அருளிட !
வஞ்சகரால் வந்த துயர் நெஞ்சைக் கொல்லாமல்
   வாழ்   வெல்லாம் ரணமாகி வருந்திப் பிழைக்காமல்
பஞ்சமா பாதகத்தை அழித்து ஒழிக்க வா .....
    பார் போற்றும் சக்தியே நின் பாதம் பணிகிறோம் ..

அழுகிற குழந்தையின் குரலொலி கேட்டு

அழுகிற குழந்தையின் குரலொலி கேட்டு
அம்மா துடிக்கின்றாள்
அவள் அடி மடி மீது கையை வைத்தவன்
இடியாய் இடிக்கின்றான்

கொலைவெறி கொண்ட நாகமும் நரியும்
கூட்டாய்ச் சதி செய்ய
எதிரியின் கைகளில் மலர்களைத் தந்து
எங்கே நான் செல்ல ?......

விடியலைத் தேடும் பறவைகள் இவர்களின்
முடிவை யார் அறிவார் ?..!!
கருணையின் கடலே கற்பகத் தீவே
காப்பாய் மிக நன்றே .....

பொழுதுகள் புலருது பூக்களும் கருகுது
பூமியில் தினந்தோறும்
அழுபவர் குரல்களை நசுக்கிடும் கொடியவர்
அழிவுற வழி செய்வாய் ....

தரிகிட தரிகிட தரிகிட தரிகிட
தாளமும் தப்பாமல்
எடு எடு வேலைத் தொடு தொடு நாளும்
எதிரியின் பலம் குன்ற ...

சூரனை வதைத்த நாயகனே
சுப்ரமண்ணிய பாலகனே
பூரண நிலவே பொற்குடமே
புதுயுகம் அமைத்துத் தந்திட வா ....

மருவத்தூர் அம்மாவே போற்றி போற்றி !

தவியாய்த்  தவிக்கும் இதயத்தின்
        தாகம்  தீர்த்திட வந்தவளே
புவிமேல் உனதருள் இல்லையெனில்
        பூவும் பிஞ்சும் தோன்றிடுமா !!
கவியாய்ப் பொழிவேன் எந்நாளும்
      காவல் தெய்வம் நின் புகளை
செவிதான் மகிழ வாழ்வனைத்தும்
       செம்      பட்டுடுத்திய அம்மாவே !

மருவத் தூராள் எனக் கேட்டால்
   மலரும்   சிரிக்கும் தன்னாலே !
புருவம்     வியந்து  பார்த்திடவே 
   பூமிப்   பந்தாய்த் தெரிபவளே
உருவம் உனது உருவமொன்றே
   உள்ளக் கதவைத் தட்டுதடி
வருவோர் போவோர் அனைவருக்கும் -நல்
   வாழ்வு  அளிக்கும் அம்மாவே ..!!

கொஞ்சும் மழலைக் குரல் கேட்டு
          கூட  வருவாய் என் தாயே
நெஞ்சம்  இனிக்க நினைவுகளில் -நீ
      நித்தம்  இருந்தால் போதுமடி
அஞ்சும்    மனநிலை மாறிவிடும்
    ஆத்தா உனதருள் கிட்டிவிட்டால்
தொஞ்சும் போக வழியுண்டோ
   தோல்வி   எம்மைத் தழுவிடினும் !

வேப்பிலைக்கு ஈடாக என்றும்
  வினைகள்        தீர்க்கும் பராசக்தி
காப்பெடுக்கும் பக்தருக்கு   நீ 
  கருணை           பொழியும் மகாசக்தி !
பாப்புனைய வந்தேனே என்
  பகுத்தறிவை வளர்த்து விடு
நாப்புரளும்       போ தெல்லாம்
     நல்ல        துணை யாபவளே !!

 

படம் :இணையத்தில் பெற்றுக்கொண்டது .நன்றி    

எண்ணமெல்லாம் நிறைந்த சிவனே போற்றி போற்றி

இயல்பு   நிலை மாறாமல்
    ஈசன்   அடியைப் பற்ற வேண்டும்
முயலும் வரை  முயன்று நானும்
   மும்    மூர்த்தி  புகழ் பாட வேண்டும்
கயல்   விழிகள்  ஏங்காமல் இங்கு
   காத்  தருள்வாய்  எம் பிரானே
வயல்  வெளியில்  வரப்பினைப் போல்
  வார்த்தை   என்றும் உயர்வு பெற  !

எண்ணத்தில் உன்னை வைத்து
  ஏற்றமுற  வடித்த நற் பா -தேன்
கிண்ணமெனத் தோன்றிடவே எம்
   சிந்தையிலே வந்த மர்வாய்
வண்ணத்தில்  சிறந்த வண்ணம்
    வாழ்வ    னைத்தும் வந்துதிக்க
விண்ணவரும் போற்றும் வகை
    வார்த்தைகளைத் தந் தருள்வாய்

காரைக்கால்  அம்மையைப் போல்
   களிப்புடனே நாம் வாழ
தேரைக்கும்  வாழ்வளிக்கும் நின்
   திருவடியே சொர்க்க மென்பேன்.!.
நீரைப்போல் நிலத்தைப் போல்
   நீங்காத     வரமளிப்பாய்  இறைவா -ஜென்மக்
கூரைக்குள் அவதரித்த எமை என்றும்
   வேரைப்  போல் காத்தருள்வாய்...

விடியலைத் தேடி ஓடுகின்றோம்

விடியலைத் தேடி ஓடுகின்றோம்
  வீதியில்  நின்றே வாடுகின்றோம்
அடியவர்  குறைகளைக் கேட்காயோ
   ஆடிடும் தில்லைக் கூத்தனே நீ?.... !
படியவே  மறுக்குது மனமிங்கே இது
   பாசமா  பக்தியா  சொல்லிங்கே ?...
கொடியவர் வஞ்சகர் வாழ்வதற்கே -பல
    கோடி   நன்மைகள் அருளுகின்றாய் !!

விதி என   அனைத்தையும் மறந்திருந்தோம்
         விரும்பியே உனதடி தொழுது நின்றோம்
சதி செய்யும் மனத்தவர் மகிழ்ந்திடவே
         சாம்பலாய் எமதுடல் வேகுவதா !
அதி உயர் சக்தியே ஆனந்தமே -எமை
          ஆட்கொள்ளும் எங்கள் பெருமானே
கதி அது உனையன்றி யாதுமில்லை-எமைக்
           காத்திடிட இங்கே எழுந்தருள்வாய்

பெருகிய    துன்பங்கள் மடியட்டும்
  பேரொளி  எங்கும் திகழட்டும்
கருகிய       உள்ளங்கள் சிரிக்கட்டும்
  காதலால்  மும்மாரி பொழியட்டும்
அருகிய       நற்புகழ் ஓங்கட்டும்
   ஆனந்தம்  நெஞ்சினிலே தங்கட்டும்
உருகியே    உனதருள் வேண்டுகின்றோம்
     உமைய   வளோடிங்கு எழுந்தருள்வாய்

 புலியுடை அணிந்த நாதனே -மனம்
    புண்பட  எமையிங்கு வைக்காதே
கலியுகம்   காத்திட  எழுந்தருள்வாய்
   கண்களில் ஆனந்தம்  தந்தருள்வாய்
பொலிவுற  உன்னாலே நீதியிங்கே
    புதைந்திட வேண்டும் அநீதியெங்கும்
நலிவுறும்  அடியவர் மனம் தழைக்க
    நமச்சி வாயனே எழுந்தருள்வாய் ...

சிவன் இன்றிச் சீவன் ஏது ...

                                 

துன்பம் வரும் போதினிலும் சிவன் நாமம்
துவண்டு விழும் போதினிலும் சிவன் நாமம்
இன்பம் வரும் போதினிலும் சிவன் நாமாம்
ஈற்றில் செல்வம் வரும் போதும் சிவன் நாமம்

சிந்தையிலே சிவன் இருக்கப் பயமேது ?...
சீற்றம் கொள்ளும் நாகம் முன்னும் கிடையாது !!
எந்தன் உயிர் என்னிடத்தில் இல்லையடி
ஏழ்பிறப்பும் வேண்டும் இந்தத் தொல்லையடி

அம்மையப்பன் பதம் பற்றி வாழ்ந்திடவே
ஆகுதியாய் இவ்வுடலை நான் துறப்பேன்
செம்மையான நினைப்பிது தான் மாறாது
சிவன் அருளைப் பெறும் வரைக்கும் ஓயாது ...

ஒளவையைப் போல் மன உறுதி வேண்டுமிங்கே
அடைக்கலமாய் அவனருளை நாம் பெறவே
சிந்தையிலே நாண் ஏற்றி எக்கணமும்
சீர் பெற்றார் அறுபத்தி மூவரும் தான் !!

விந்தையான அவன் நாமம் சொல்லச் சொல்ல
விரும்பிய நற் பொருள் கூடும்  மெல்ல மெல்ல
இந்த சுகம் இன்ப சுகம் இணையே அற்ற
ஈசனருள் பெற்றவர்க்கும் அடிமை நானே....

ஆதி சிவ சங்கரனே அன்பி லுரு வானவனே

ஆதி    சிவ   சங்கரனே
    அன்பி  லுரு    வானவனே
நீதி  நிலையாமை தகுமோ -மன
    நின்மதி   தான் இங்கு வருமோ ?...
சோதியிலும்   பெருஞ் சோதியே
   சொக்க   வைக்கும் சுந்தரனே
வீதி வலம்   வர வேண்டுமையா -இடர்
   விட்டகல அருள் தாருமையா ..

கூவி     அழைக்கின்றோம் பெரும்
        கும்மி  அடிக்கின்றோம் ஏன்
ஆவி துடிக்  கையிலும் உன்றனை
     அன்பில் சிவகுக நாதன் நாதன் என்றே
தேவி பார்  பதியுடன் விழி
     தேடும்   முருகனும் விநாயகனும்
மேவி வர   வேண்டுமையா உடன்
      மெல்லத் துயர் தீர்த்தருள வாருமையா ..

சாவின்    விளிம்பினிலும்  மனம்
  சாந்தி     பெறும் வரைக்கும் 
கோவில்  குளம் தானே வாழ்க்கை இது
  கொள்கை மாறாத வேட்கை !
நாவில்    துளி விஷமும்
    நக்கித் துயர் தீர்க்கோம்
பாவில்   வந்தமரும் பரனே
   படரும் துயர் தீர்த்தருள வாருவாய் ..

வேங்கை  இனத்தவரைக் கொல்லும்
  வேட்கை  தணிக்கும் வரைத் - தென்
மாங்கை   உரைக்க மாட்டோம்
    மங்கை  ஒரு பாகமாய்
கங்கை      முடி   மேலமர்த்திச்
    சங்கை     முழங்கி வரும்  அரனே
அங்கையுள்  அனலைத் தாங்கி -எம்
    ஆருயிர்     காக்க வாரீர் ....

சிவசிவசிவ    என இங்கு ஓதிடுவோம்
    சிந்தையில்  உன் நாமம் காவிடுவோம்
நவயுக       நாயகன் நின் அருள் வேண்டி
    நாளெல்  லாமிங்கே காத்திருப்போம்
தவநிலை  கலைத்திங்கே வரவேண்டும்
    தமிழரைக்  காத்தருளும் வரம் வேண்டும்
கவசமும்  எமக்கிங்கே நீதானே
  காணக்      கண் கோடி பெறும் பெருமானே ...!!

(படங்கள் கூகிள் :நன்றி )

கண்ணுக்குள் ஒளியான தேவதையே

கண்ணுக்குள் ஒளியான தேவதையே 

காரிருளைப் போக்கி ஒளி தாருமடி 

மண்ணுக்குள் போகும் உடல் வாடாமல் 

மனம் இரங்கி உனதருளைத் தாருமடி 

எண்ணுக்குள் அடங்காத துயரனைத்தும் 

என் தாயே உனதருளால் பயந்தோடும் 

பெண்ணுக்குள் நிறைந்த நற் பண்பெல்லாம் 

பெருக்கெடுக்கும் மருவத்தூர் அம்மாவே 

பாடாத பாட்டெல்லாம் நான் பாட 

பாட்டுடை நாயகியாய் நீ வேண்டும் 

தேடாத இன்ப சுகம் தேடி வர 

தேவி உன்றன் அருளாட்சி தங்க வேண்டும் 

நாடாத மனமெல்லாம் நாடும் வரை 

நான் பாடி மகிழ வேண்டும் உனதன்பைக் 

கோடாடி கோடி மக்கள் உணர்ந்திடவே 

கொட்டும் மழைச் சத்ததிற்குள் கெட்டிமேளமாய் !!

வட்ட வட்டக்    குடை பிடித்து    உன்னருகே 

வந்தமரும் மக்களுக்குச் சொந்தம் நீயென 

திட்ட வட்ட மாக ஒரு     எண்ணம்    வேண்டுமே 

தீவினையைப் போக்கி வரும் சக்தி உன்னிடம் 

பட்ட கடன் நான் மறவேன்  எந்நாளுமே 

பாதை மாறிப் போகும் அந்த நன்நாளிலும் 

தொட்ட தெல்லாம் துலங்கிடவே அருள் செய்பவள் 

தொடர்ந்திருக்க வேண்டும் எந்தன் யுகங்கள் யாவிலும்

கருணையில் சிறந்த தாயாக

கொடியநோய் உடலை வாட்ட 

கொடும்பாவிகள் மனதை வாட்ட 

மடியவே இறையைத் தேடும் 

மக்களைக் காப்பார் யாரோ ?..

விடியலும் வீணாய்ப் போச்சு

விம்மியே  அழுதும் ஆச்சு 

படியவே மறுக்கும் துயரைப் 

பறித்திட சக்தி தாரும் ?..

நடை பிணம் ஊர்வலமாய் 

நடப்பதேன் ஐநா நோக்கி 

விடை இதை அறிவாயம்மா 

விழிகளில் ஏந்தும் தீயால் 

கடைந்திடு நீதி வெல்ல 

கருணையின் மத்தை இன்றே 

படை பலம் தோற்கவேண்டும்

பணிந்திடும் மக்கள் முன்னால் 

அநீதியைத் தோற் கடிப்பாய் 

அன்பையே காத்து நிற்பாய் 

நீதியின் நிழலே போற்றி 

நின்மதி தருவாய் போற்றி 

ஆதி சிவ சங்கரியே 

அம்பெனப் பாய்வாய் போற்றி 

கோதியே உயிரைக் குடிக்கும் 

கொடும்பாவிகள் மனத்தை வெல்ல!!

வேள்விகள் பலதும் செய்தோம் 

வேண்டியே உனைநாம் தொழுதோம் 

கேள்விகள் எழு முன் வருவாய் 

கேதார கௌரி நீயும் 

ஊழ்வினை அகற்றி எங்கள் 

உயிர்களைக் காக்கும் சக்தி
ஆழ்கடல் முத்தாய் அமுதாய்
அன்பெனும் ஒளியைத் தாங்கி .

சக்தி ஒளி முக்தி தரும் !

நிலை     இல்லா    உலகினிலே 

நிலையற்ற  பொருளைத் தேடி 

அலைகின்ற    மனத்தின்        ஆசை 

அறியாது அன்பின் ஆழம் .. 

விலை பேசித் தோற்றுப் போகும் 

வீணான  முயற்சி எல்லாம் 

மலை போல உயர்ந்து நிற்கும் 

மாண்பு மிகு பண்பின் முன்னால் !!

சுணை கெட்ட மாட்டைப் போல 

சொன்னாலும் கேட்கா திங்கே  

அணை தாண்டி வருவோர்க்கெல்லாம் 

அவள் தான்டி   காவல் என்றும் !

துணையாக நிற்கும் தாயைத் 

தொழுகின்ற மனங்கள் வாழும் 

கணையாளி இழந்த கைபோல் 

கவலைகள் இனியும் எதற்கு ?.

மருவத்தூர்    அன்னை முகத்தை 

மனதிற்குள் நிறுத்தி வைத்தால் 

பருவத்தால் பெய்யும் மழை போல் 

பாசத்தைப் பொழிந்து நிற்பாள் 

கர்வத்தை விட்டுத் தள்ளிக் 

கண்ணுக்குள் கருணையைத்  தேட

உருவத்தைக் காட்டி மறைவாள் 

உள்ளன்பு  நிறைந்த சக்தி !! 

நோய் தீர்க்கும் மருந்தும் அவளே 

நோகாத மனத்தின் இன்பம் 

காய் அல்ல கனியாய் மாற 

காற்றாக      வருவாள்     எங்கும் 

தாய் போல வருமா இங்கே 

தான் தேடும்    செல்வம்   எல்லாம்?..!!

வாய் விட்டுச் சிரிக்க்கும் முன்னே 

வந்தன்னை முகத்தைப் பாரு !

யாமிருக்க பயம் ஏன் என்றவனும் நீயல்லவோ

எண்ணம்   எல்லாம்  நீயானாய் 

எதுகை மோனை போலானாய் 

வண்ணம் என்றும் குறையாத 

வடி வேலா முருகா மால் மருகா 

கிண்ணம் தேன் கிண்ணமடா 

இனிக்கும் முகம் பால் வண்ணமடா 

திண்ணம் உயரிய திண்ணமடா 

உனை அறிந்தால் தமிழும் மின்னுமடா !!

பொன்னை நிகர்த்த மேனியனே 

பொற் தமிழின் உயிரே காவியமே 

உன்னை வணங்கித் துதி பாடும் 

உணர்வில் வந்து கலந்து விடு
என்னை அறிந்த பெருமானே
ஏழ் பிறப்பும் உனக்கே உனக்காக
தென்னை மரம் போல் நானிருந்து
தேனாய் பாலாய் கவி வடிக்க

உருகும் உருகும் உயிர் உருகும்
உருளும் உலகம் அதை வணங்கும்
கருகும் மலரும் சிரிக்குமடா
கருணை நிறைந்த வடிவேலா
பருகும் பா அது வெண்பாவாய்
பருகத் தந்த உனதருளால்
முருகும் அங்கே குறையாமல்
முடிப்பேன் வடிப்பேன் நயம்படவே

வளரும்     பயிராய்    நானிங்கே
வளர்க்கும் தாயாய் நீ அங்கே
தளரும் நிலையது வாராமல்
தருவாய்     ஞான   ஒளியிங்கே
உளரும் மன நிலை தவிர்த்திடவே
உதிக்கும் கவிதை வரி வடிவம்
கிளரும் இன்ப உணர்வுகளைக்
கீற்றில் சிறந்த கீற்றாக

முருகன் அருளே பேரருளாம்
ஞான முத்திக்குகந்த நல்லருளாம்
அழகன் அவனே தமிழ்க் கடவுள்
அறிந்தாள் பாட்டி ஔவையும் தான்
குமரன் பெயரைச் சொல்லாத
நாளும் உண்டோ சொல்லிங்கே ?..
பரமன் பதத்தைப் பற்றிடினும்
பாட்டில் முருகன்தான் எங்கும் !!

நின்னைச் சரணடைந்தேன் நினையாதிருப்பாயோ

மாதம்       ஒன்றரை     என்றாரே 

மனதில்  துயரைத்   தந்தாரே

பேதம்    இல்லா    உன்னருளால் 

பிணிகள் தீர்ந்தது தன்னாலே 

வேதம்   உரைக்கும்   நன்றியை 

விரும்பிக் கற்கும் மனத்திற்கோர் 

சேதம்   வருமோ   சொல்லிங்கே ?..

செழுமை நிறைந்த  பெம்மானே!..

தீதும் நன்றும் உனையறிந்தே 

திசைகள் எட்டிலும் நிகழ்கிறது 

ஓதும் மந்திரம் அதனாலே 

ஒன்றே நன்றாய் திகழ்கிறது 

காதும் காதும் வைத்தாற் போல் 

கவலைகள் இதனால்  மறைகிறது 

போதும் போதும் இறைவா உன்றன் 

புதுமையை  உரைக்க வழியேது !!!

மொழியதை இழந்த பறவையைப்போல் 

முன்னே வந்தேன் இந்நாளில் 

வழியதைக் காட்டி விட்டாயே 

வழியும் உன்றன் கருணையதால் 

அழியுமோ புகழும் கீர்த்தியுமே 

ஆடல் நாயகன் நீ இருக்க  !!

விழிகளில் ஆனந்தம் தானிங்கே 

விடை கொடு எந்தன் பெருமானே 

சிவ சிவ என்பேன் எந்நாளும் இந்த 

சிந்தையின் மயக்கம் தெளியாது 

நவ யுக நாயகன் உனைப் பாடும் 

நாவும் இதனை மறவாது 

தவ பலம் வேண்டும் எமக்கிங்கே 

தந்தருள்வாய் எங்கள் பெருமானே 

லவ குசன்  போல முன்னேறி 

லட்சியம் வெல்ல ஒரு நாளில் 

மொழி அது அருவியாகட்டும் 

முனைப்புடன் எங்கும் பாயட்டும் 

பழி அது நீங்கி செழிப்புடனே 

பாரினில் பெருமை சேர்க்கட்டும் 

குழி அது பறிப்போர் முன்னிலையில் 

குமுறியே நாட்டியம் ஆடட்டும் 

வழி அதைக் காட்டி வா இறைவா 

வலிமையைத் தந்திடும் எம் தலைவா ...

அம்பாளடியாள் 

எங்கு செல்வேன் உனைப் பிரிந்து

புள்ளிக் கோலம் அழியாமல் 

பூவின் அழகு குறையாமல் 

வள்ளிக் கணவன் அருளாலே 

வந்தாள் தந்தாள் பாவிங்கே 

அள்ளிக் கொழித்த  உடற் பிணியால் 

அடங்க மறுத்த வலி தணிந்து 

தள்ளித் தள்ளிப் போவேனோ என் 

தங்கத் தமிழே வாழிய நீ !...

செந்தேன் மழையில் நான் குளிக்க 

சேரும் காலம் பொற் காலம் 

வெந்தேன் உடல் நலக் குறைபாட்டால் 

வேங்கை இனத்தின் நாயகி தான் 

நொந்தேன் இருப்பினும் விடுவானோ 

நோயைத் தீர்க்கும் கந்த குருவைப் 

பணிந்தேன் துணிந்தேன் வந்துதித்தேன் 

பழம்பெரும் தமிழே வாழிய நீ ..

கங்கை வற்றிப் போனாலும் 

காவிரி வற்றிப் போனாலும் இந்த 

மங்கை உள்ளம் வற்றாது 

வலுவாய் நிற்கும் என் தாயே 

சங்கை முழங்கு என் சார்பில் 

சாகேன் வருவேன் பாவிசைப்பேன் 

நங்கை மனம் போல் எந்நாளும் 

நற் தமிழே உயிரே வாழிய நீ 

சாதி மத பேதமின்றி சங்கடங்கள் துலைத்து ஒரு

சாதி மத பேதமின்றி
சங்கடங்கள் துலைத்து ஒரு
நீதி நெறியான வாழ்வு
மலர வேண்டும் ...........

ஆதி சிவ சங்கரனே
அன்பிலுருவானவனே
பாவிகளின் மனம்
குளிர வேண்டும் .......

ஓசை ஒலி யானவனே
ஒளிரும் சுடரானவனே
ஆசை தரும் துயர் அனைத்தும்
அழிய வேண்டும் .........

வாச மலர்ப்  பொய்கையிலே
வந்து போகும் தென்றலைப் போல்
நேசம் நிறைந்த நெஞ்சினில்
நீ வேண்டும் .....


பேசுகின்ற வார்த்தைகளில் 
பெருமை சேர்க்க வேண்டும்..
பெண்மையிலும் மென்மையான
உண்மை செழிக்க வேண்டும் ....

பாசம் ஒன்றே வாழ்வனைத்திலும்
பற்றி நிற்க வேண்டும் .....
பதுமையான குணனலத்தால் மனம்
முதுமை காண வேண்டும்  ...........

தேசம் நலன் பெற வேண்டும்
தென்றல் சுகப் பட வேண்டும்
மாசம் மார்கழி மாசம்
மழை போல் உன்னருள் வேண்டும் ...

வா வா இறைவா எம்முன்னே ..
வணங்கும் மனக் கண் முன்னே
தா... தா... உன்றன் அன்பைத் தா ...
தரமாய் வாழ்க்கை செழித்திடவே ..

                                           ( சாதி மத பேதமின்றி )